ผมได้เลิกอัพบล็อคมานานแล้ว (ที่จริงเลิกเล่นแล้วด้วย)
 
แต่วันนี้รู้สึกอึดอัดใจอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้จะหันไปถามใคร ไม่รู้จะพูดให้ใครฟัง
 
ก็เลยมานั่งพิมเพื่อระบายความรู้สึกทั้งหมดที่มี คำพูดที่อยากพูด คำถามที่อยากถาม
 
แต่ไม่มีโอกาส
 
...การที่เรารักใครซักคน คนๆนั้นย่อมยอมทำทุกอย่างเพื่อที่จะให้คนที่รักเรานั้นมีความสุข...ถูกมั้ย ?
แต่มันจะบางครั้งเราไม่สามารถเข้าใจความรู้สึกของเขาได้ทุกอย่าง  จนอาจจะทำให้เค้าคิดว่าเราละเลย
ถ้าผมพูดว่า...ผมคบกับผู้หญิงคนหนึ่งมา 4 ปี โดยที่ไม่เคยพบหน้ากับแม้แต่ครั้งเดียว (เต็มที่ก็เปิดกล้องคุยกัน)
เราไม่เคยอยู่ด้วยกัน  ไม่เคยกินข้าวด้วยกัน  ไม่เคยเดินจับมือกัน เหมือนคนรักกันทั่วๆไป คุณจะเชื่อมั้ย ?
 
...แต่ 4 ปี มาวันนี้ก็ไม่มีค่าอะไรหรอก  1 ประโยคที่ว่า มึงไม่เคยคิดจะทำให้รักของเราดีขึ้น  ดีแต่ทำให้รักของเรามันแย่ลงไปทุกวัน ๆ ...มึงไม่เคยทำอะไรให้กู  แต่กับคนอื่นมึงทำให้เค้าได้หมด
กับสิ่งที่ผมทำผิดที่ไม่ได้รับโทรศัพท์เธอ...ประโยคนี้มันแรงไปหรือเปล่า แต่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอพูดแบบนี้
ผมได้แต่ถามเธอว่า 4 ปีที่ผ่านมาผมทำให้มันแย่ลงตลอดเลยหรอ "เออ..ใช่" นั้นคือคำตอบ
 
...ผมยอมรับว่าผมผิด  แต่ที่ผ่านมาสิ่งที่ผมทำมันไม่มีค่าอะไรเลยหรอ ?
ผมอยากบอกเธอว่าผมเสียใจ....แต่ผมก็ไม่รู้จะพูดเพื่ออะไร
ผมได้แต่นั่งถามตัวเอง...ว่าผมควรจะทำอย่างไร
คำตอบที่ผมได้ "ผมคิดว่าผมยอมแล้วละ...ผมจะปล่อยให้เธอไปเจอคนที่ดีและพร้อมจะดูแลเธอจริง ๆ"
 
 
ผมอยากให้เธอรู้...ว่าผมรักเธอแค่ไหน
ผมอยากให้เธอรู้...ว่าผมห่วงเธอแค่ไหน
ผมอยากให้เธอรู้...ว่าผมเสียใจแค่ไหน
ผมอยากให้เธอรู้...ว่าผมจะรักเธอแบบนี้ตลอดไป.....เหมือนที่ผมเคยสัญญา
ผมอยากเห็นเธอมีความสุข...ในเมื่อผมทำมันไม่ได้ ผมก็ยินดีที่จะปล่อยให้เธอไปเจอคนที่ดีและพร้อมจะดูแลเธอจริง ๆ